Over Mij

Ik ben Saskia Poirters, getrouwd met Roy, moeder van Myrthe en Marit.

Welkom op mijn site.

Misschien heeft u mijn boek ‘Jij hebt Rust’ al gelezen, of bent u van plan dit te gaan doen. Hartelijk dank daarvoor. Ik was helemaal niet van plan om een boek te gaan uitgeven, en zelfs nu blijft het dilemma of het ethisch wel verantwoord is om een boek te promoten over de zelfdoding van mijn zus.

Het begon met het schrijven van een brief naar Susan. Dit ging over in een tijdlijn waar wij ongevraagd doorheen zijn gegaan, nadat zij samen met haar hond, de dood tegemoet sprong. Het schrijven hielp mij bij het relativeren, en mijn emoties te ventileren. Rouwen is een proces wat iedereen op zijn eigen manier doet, gelukkig is hierin niet snel iets fout. Toch twijfelde ik telkens weer, of het wel ‘normaal’ was dat ik alles wilde achterhalen wat Susan de laatste dagen had gedaan. Hoewel ik veel antwoorden helemaal niet heb gevonden, zijn er toch ook veel dingen duidelijk geworden juist doordat ik er bewust naar opzoek ben gegaan. Nooit had ik verwacht dat in, misschien wel de zwaarste periode van mijn leven, er mooie situaties zich voordeden waaruit ik ontzettend veel kracht opnieuw mijn lichaam in voelde stromen. 

Waarom dan toch mijn boek uitgeven? Juist omdat er zoveel is gebeurd! Er zijn momenten geweest dat ik het bijna niet meer kon bevatten wat er in een korte periode allemaal op me af kwam. Een paar voorbeelden: Het telefoontje, een leeg huis aantreffen, de ontmoeting met haar psychiater die alles wist, het waar wanneer en hoe ze zichzelf ging doden, het feit dat er gefilmd is nog voordat de hulpdiensten haar hebben kunnen afschermen en dit filpmje werd verspreid op het internet, een maand later een vrouw van dezelfde flat, 15 meter naast Susan ook de dood tegemoet springt, het kaartje en foto’s wat ik vind wat merkwaardig genoeg 20 jaar eerder is gefotografeerd en geschreven.

Nabestaanden na zelfdoding worden naast het intense verdriet geconfronteerd met gevoelens van machteloosheid, kwaadheid en totale ontreddering. Echte hulp, van de instanties die je hierbij zouden kunnen helpen, was in ons geval niet altijd adequaat aanwezig of zelfs afwezig. De frustratie die dit met zich meebracht had ik het liefst van de daken af willen schreeuwen. En nóg als ik eraan terug denk. Zoveel mensen zeiden tegen me, “Je zou er een boek over kunnen schrijven.” Daarom heb ik besloten om het boek uit te geven zodat mensen het zelf kunnen gaan lezen. Maar wanneer u een literair hoogstandje verwacht kan ik u het advies geven het niet te lezen. Ik ben geen schrijfster. Ik ben een dochter, zus, vrouw, en moeder die haar gevoelens probeerde in bedwang te houden zodat ik al mijn rollen kon blijven uitoefenen.  

Misschien wek ik de illusie op de laatste paar pagina’s van het boek dat het rouwproces klaar was, of dat ik vrede met de situatie heb. Niets is minder waar. Ik kan u verzekeren, nadat ik de laatste woorden had getypt en het boek dicht kon, begon het verwerken pas. Daarbij viel ik zelfs in het bekende zwarte gat doordat het schrijven gestopt was. En ondanks dat het leven door gaat is er echt een leven vóór 25 Juni 2019 en een leven na. Het wezenlijke verschil is dat Susan definitieve rust heeft maar daarbij al haar pijn, onmacht, eenzaamheid, boosheid, en frustraties heeft doorgegeven aan ons. Alleen hopen wij de kracht te hebben gevonden en te behouden om dit verder in ons leven mee te dragen.

Het is een milieu bewuste keus om het boek Printing On Demand uit te geven. Zodra het boek wordt besteld, zal het geprint worden. Ik hoef dus geen onnodige voorraad op te bouwen zodat er zo min mogelijk papier en inkt verspild word. Na bestelling zal het boek doorgaans 3 a 4 dagen later bij u in de brievenbus liggen.